شيخ ذبيح الله محلاتى
282
رياحين الشريعة در ترجمه دانشمندان بانوان شيعه ( فارسي )
تخلف از بيعت با ابى بكر كردند على بن ابى طالب و عباس بن عبد المطلب و زبير بن العوام و سعد ابن عباده بودند اما على و عباس و زبير در خانهء فاطمه نشستند تا اينكه ابو بكر عمر بن الخطاب را بسوى آنها فرستاد كه ايشان را از خانهء فاطمه بيرون كند و عمر را گفت اگر از بيرون آمدن ابا دارند با آنها قتال كن سپس عمر با آتش آمد در خانهء فاطمه كه خانه را بسوزاند بر آن جماعت فاطمه را ملاقات كرد فرمود اى پسر خطاب آيا آمدهاى كه خانهء مرا بسوزانى عمر گفت آرى مگر آنكه داخل بشويد در چيزى كه امت داخل شدند . اين عبارت به تمام صراحت مىگويد كه ابو بكر و عمر قتال با نفس رسول و زوج بتول را جائز شمردهاند و ابو بكر فرمان داده است كه اگر امتناع كردند با آنها جنك كن . دوم محمد بن جرير بن يزيد الطبرى المتوفى سنه 310 در تاريخ خود چنين گويد كه عمر به منزل على آمد و در آن خانه طلحه و زبير و جماعتى از مهاجرين بودند عمر گفت به خدا قسم البتّه خانه را بر شما آتش مىزنم مگر آنكه بيرون بيائيد و با ابو بكر بيعت كنيد پس زبير با شمشير برهنه بيرون دويد پاى او به سنگى آمد و بر زمين خورد يكباره بر او حمله كردند و شمشير او را از دست او ربودند و او را مأخوذ داشتند الخ . سوم ابو محمد عبد اللّه بن مسلم بن قتيبة الدينورى المروزي الباهلي المتوفى سنه 276 در الامامة و السياسة « 1 » گويد كه چون ابو بكر بر اريكه خلافت مستقر شد
--> ( 1 ) ابن قتيبه از اعيان علماء سنت است چنانچه از مطالعهء وفيات الاعيان ابن خلكان و مرآة الجنان يافعى و جامع الاصول ابن اثير الجزرى و تهذيب الاسماء علامهء نورى و انساب سمعانى و ميزان الاعتدال ذهبى و بغية الوعاة سيوطى و غير آن ظاهر است و نسبت كتاب السياسة و الامامة يا ابن قتيبه نيز مسلم و محقق است چنانچه به آن تصريح كرده عمر بن فهد مكى شافعى در كتاب اتحاف الورى باخبار ام القرى در وقايع سنه 903 و همچنين تفسير شاهى كه از معتبرين تفاسير سنيه است در سورهء نور در ذيل آيهء إِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ و نيز بتصريح عمر رضا كحاله در كتاب اعلام النساء در ترجمه فاطمهء زهرا سلام الله عليها و نص عبارت اينست در ص 1